Cosmos Wanderer

With a new dawn on the horizon,

A lone man embarks on a journey of creation.

Carefully, he plants seeds of hope to his meticulously tended field.

Striving for a new beginning,

He treats this new endeavor as his precious child.

So, with incredible patience and love, he waits for the first seeds to bloom,

For this new adventure is his redemption,

His desire to feel for the first time the epitome of purity.

Time passes and the seeds turn into plants and slowly into trees.

Observing their huge trunk and their velvety leaves,

He knows they are ready to create fruits,

They are ready to become Gaia’s little soldiers,

To become part of an uninterrupted routine,

The cycle of life that never stops.

After the day comes when their branches lose their youth,

New seeds will be born,

And like a phoenix, new trees will rise again.

---

Με τη νέα αυγή στον ορίζοντα,

Ένας μοναχικός άντρας ξεκινά ένα ταξίδι δημιουργίας.

Προσεχτικά, φυτεύει σπόρους ελπίδας στο σχολαστικά περιποιημένο χωράφι του.

Προσπαθώντας για μια νέα αρχή,

Αντιμετωπίζει αυτό το νέο ξεκίνημα ως το πολύτιμο παιδί του.

Έτσι, με απίστευτη υπομονή και αγάπη, περιμένει τους πρώτους σπόρους να ανθίσουν,

Γιατί αυτή η νέα περιπέτεια είναι η λύτρωση του,

Η επιθυμία του να νιώσει για πρώτη φορά την επιτομή της αγνότητας.

Ο καιρός περνάει και οι σπόροι μετατρέπονται σε φυτά και σιγά σιγά σε δέντρα.

Παρατηρώντας τον τεράστιο κορμό τους και τα βελούδινα φύλλα τους,

Ξέρει πως είναι έτοιμα να δημιουργήσουν καρπούς,

Είναι έτοιμα να γίνουν της Γαίας οι μικροι στρατιώτες,

Να γίνουν μέρος μια αδιάκοπης ρουτίνας,

Του κύκλου της ζωής που ποτέ δεν σταματά.

Αφού σαν έρθει η μέρα που τα κλαδιά τους θα χάσουν τη νεότητα τους,

Νέοι σπόροι θα γεννηθούν,

Και σαν φοίνικες, νέα δέντρα θα εγερθούν ξανά.